Lista dyskusyjna wspólnoty Dom na skale.
https://groups.google.com/.../dom_na_skale
Diakonia modlitwy
https://groups.google.com/.../dns-modlitewna

WIERZĘ W KOŚCIÓŁ, KTÓRY JEST MOJĄ WSPÓLNOTĄ-czerwiec 2013

Słowo dla Ciebie: Dz 2, 42-47

Pierwszy Kościół żyje słowem przekazanym przez Apostołów. Wierni przyjmują chrzest i zobowiązania, które z niego wypływają, mimo prześladowań. Z radością mogą cierpieć dla Chrystusa: łamią chleb po domach, sprawują Eucharystię, wspominają śmierć i zmartwychwstanie Jezusa, czynią wiele znaków i cudów, uwierzytelniają słowa znakami, które czynią w imię Jezusa , rozszerzają dobro i miłość, trwają w koinonii, braterskiej wspólnocie, tworzą wspólnotę, w której czuje się ducha zmartwychwstałego Chrystusa. Charakteryzuje ich prosty, wolny od chciwości i egoizmu styl życia.

 

 Prawda:

1.       1. Dlaczego Bóg chce Kościoła? (KKK763)

Urzeczywistnienie w pełni czasów zbawczego planu Ojca jest zadaniem Syna, taki jest motyw Jego posłania. "Pan Jezus zapoczątkował bowiem swój Kościół, głosząc radosną nowinę, a mianowicie nadejście Królestwa Bożego obiecanego od wieków w Piśmie. Aby wypełnić wolę Ojca, Chrystus zapoczątkował Królestwo Niebieskie na ziemi. Kościół jest "Królestwem Chrystusa obecnym już w tajemnicy".

 2. Jakiego Bóg chce Kościoła? (KKK 811)

„Jest jedyny Kościół Chrystusowy, który wzajemny w symbolu wiary jako JEDEN, ŚWIĘTY, POWSZECHNY, APOSTOLSKI. Te cztery przymioty, nierozdzielnie ze sobą połączone, wskazują na istotne rysy Kościoła i jego posłania. Kościół nie posiada ich sam z siebie lecz Chrystus przez Ducha Świętego sprawia, że Jego Kościół jest jeden, święty, powszechny i apostolski oraz powołuje Go do urzeczywistniania każdego z tych przymiotów.     

 3. Co sprawia, że stajemy się Kościołem? (KKK 790)

Wierzący, którzy odpowiadają na Słowo Boże i stają się członkami Ciała Chrystusa, zostają ściśle  zjednoczeni z Chrystusem. „W Ciele tym życie Chrystusowe rozlewa się na wierzących, którzy przez sakramenty jednoczą się w sposób tajemny i rzeczywisty z umęczonym i uwielbionym Chrystusem”. Jest to szczególnie prawdziwe w odniesieniu do chrztu, przez który jednoczymy się ze Śmiercią i Zmartwychwstaniem Chrystusa, oraz do Eucharystii, przez którą „uczestnicząc w sposób rzeczywisty w Ciele Pańskim, wznosimy się do wspólnoty z Nim i nawzajem ze sobą”.

 4. Jakie jest moje miejsce w Kościele? (KKK 1140)

Liturgię celebruje cała wspólnota, Ciało Chrystusa zjednoczone ze swoją Głową. "Czynności liturgiczne nie są czynnościami prywatnymi, lecz kultem Kościoła, będącego <sakramentem jedności>, a Kościół to lud święty, zjednoczony i zorganizowany pod zwierzchnictwem biskupów. Dlatego czynności liturgiczne należą do całego Ciała Kościoła, uwidaczniają je i na nie oddziałują. Poszczególnych natomiast jego członków dotyczą w różny sposób, zależnie od stopnia święceń, urzędów i czynnego udziału" 10 . Dlatego również "ilekroć obrzędy, stosownie do ich własnej natury, wymagają odprawiania wspólnego z obecnością i czynnym uczestnictwem wiernych, należy podkreślać, że o ile to możliwe, ma ono pierwszeństwo przed odprawianiem indywidualnym i niejako prywatnym".

Świadkowie wiary: bł. Jan Paweł II

Papież Jan Paweł II Wielki był twórcą Światowych Dni Młodzieży, których historia rozpoczęła się w 1984 roku. Podjął dialog z młodzieżą i zaprosił ją do szukania własnego miejsca i misji w Kościele. Dzięki temu zyskał miano papieża młodych. W czasie swojego długiego pontyfikatu, opartego na postanowieniach Soboru Watykańskiego II, był prawdziwym przewodnikiem chrześcijan. Jan Paweł II do końca życia dzielił się z nami swoją radością całkowitego oddania Chrystusowi i Maryi Dziewicy.

Zagrożenia wiary:

Czy katolik może być członkiem sekty?

Kim jest „katolik”? To osoba, która poprzez sakrament chrztu świętego została włączona do wspólnoty Kościoła Rzymsko-Katolickiego i odznacza się określonym stylem życia (postępowania)-opartym o wymogi moralności katolickiej (wymogi Dekalogu i prawa kościelnego) oraz pogłębianiem swojej wiary i życiem sakramentalnym, a także nie wystąpiła z Kościoła publicznym. Zatem „katolik” to ktoś, kto w swoim życiu i postępowaniu naśladuje Chrystusa i kieruje się nauką, doktryną i wskazaniami Kościoła katolickiego. Członkiem sekty zaś jest osoba, która uczestniczy w życiu określonej wspólnoty nowego ruchu religijnego i realizuje w swoim życiu wskazania wynikające z jej specyficznych wymagań - doktrynalnych, moralnych i kultycznych. Podejmując tego typu rozważania trzeba zadać kluczowe pytanie - komu wierzę, na kim opieram się w swoim życiu, wierze - czy na Bogu i Jego słowie, czy na gwiazdach, wpływie planet i innych ciał niebieskich, ludzkich słowach? Ta odpowiedź sytuuje nas na właściwym poziomie dyskusji na ten temat. Katolikiem, człowiekiem o światopoglądzie katolickim jest człowiek, który w swoim życiu i postępowaniu kieruje się wskazaniami wiary katolickiej, który odrzuca to wszystko, co jest sprzeczne z tą wiarą, a także to, co może narazić go na utratę wiary, czy uwikłanie się w grzech. Jeżeli ktoś świadomie stawia słowa przepowiedni, wróżb, czy jakichś „prywatnych objawień” ponad Słowo Boże, jeśli wierzy guru sekty, czy współczesnemu pseudoprorokowi, a nie Bogu - to w zdecydowany sposób przekracza I przykazanie Boże.